Column Ralf Habets. Mensen.

Lieve lezers, Komende week moet ik mijn aandacht bepalen tot andere dingen. Daarom deze week wat meer columns, dan kan ik komende week even mijn aandacht tot andere zaken bepalen. Mensen, wat gebeurt er toch om ons heen en met ons. Het lijkt wel of deze week de spreekwoordelijke vlam in de pan slaat. Heftige discussies, gefrustreerde mensen en ook huilende mensen. Ik heb ze allemaal letterlijk voorbij zien komen deze week. Erg heftig moet ik zeggen. Zeker als je niet altijd de mogelijkheid hebt iemand te helpen. Luisterende oren bieden. Bescheidde meningen geven en goed bedoelde adviezen. Meer als dat kun je in vele gevallen niet doen. Waar ik me echt wel heel veel zorgen over maak is de steeds heftigere boosheid en frustratie van mensen. Om nog maar te zwijgen van agressie en fysiek geweld. Ik denk dan echt, waar moet dat heen. Mensen die naar mijn bescheidde idee er echt zulke onzin uitkramen en daar nog vol van overtuigt zijn ook. Voor al niet met deze mensen in open gesprek kunnen over hun vaststaande mening vind ik wel schokkend. Ik geef tegenwoordig al aan dat wij het dan helaas niet eens gaan worden. Dit om de heftigheid er wat af te halen bij sommige mensen.

Toch vraag ik me af wat hier dan onder ligt. Welke diepgewortelde frustratie ligt er bij deze groep mensen om maar overal tegen in te gaan. Nee, dit zijn niet de jongeren, of wie dan ook het zijn mensen uit alle groepen. Ook de blinden en slechtzienden die gewoon hun dingen doen als of er niets aan de hand is maar wel over al tegen aan schoppen. Ik begin het een beetje zat te worden. Het is wat het is. Het is niet leuk maar we zullen het er mee moeten doen. Daar komt bij dat mensen als politie, ministers en overige gezagsdragers ook maar gewoon hun werk doen. Laten we toch iets meer verdraagzaam zijn en eens niet zo met onze eigen pleziertjes bezig zijn. Dan wordt ook deze tijd een stuk aangenamer. Er is immers nog genoeg om van te genieten. Zie mijn eerdere column van deze week.

Met dit op papier ter overweging voor eenieder ga ik jullie een goed weekend toe wensen.

Blijf gezond en geniet daar waar mogelijk van alle kleine dingen.

IN liefde jullie Ralf.

Column Ralf Habets. Positieve dingen.

Lieve lezers. Wat is/was het weer een bewogen week aangaande het Corona virus. Je zult maar werken in de horeca of een horecazaak hebben. We kregen het dinsdag avond weer eens even stevig onder de neus gewreven. Corona is volop aan het woekeren en daar moeten we met zijn alle iets aan doen. Ik ga ervan uit dat die hossende feestvierders in Den haag in die partytent dinsdag avond even iets anders te doen hadden. Die hadden namelijk duidelijk het belang van de mededeling gemist. Evenals enkele van mijn blinden en slechtzienden soortgenoten die gisteren nog even op Facebook plaatste dat ze nog lekker even de lunch of het diner buitende deur gebruikten of allebei! Want ja, nu kan het nog! Tja, en ik maar mijn best doen met al mijn collega’s de zorg aan onze doelgroep open te houden.

Nu ja, daar wilde ik het helemaal niet over hebben eigenlijk. Ik wilde het hebben over een twitter berichtje wat mij begin van de week positief op viel. In dit berichtje vroeg iemand de aandacht voor hetgeen deze situatie ons positief brengt. Daar moest ik wel even over na denken. Als je dit dan gaat doen bedenk je dat er ook heel vel naar boven komt borrelen wat direct of indirect uit deze Corona situatie naar voren komt. Daar zitten best mooie dingen tussen.

Zo ben ik zelf beduidend meer gaan lezen. Ik ben nog meer als dat ik deed gaan genieten van goede boeken, goede wijn, lekker eten en de mooie momenten die je hebt met vrienden en bekenden. Of dit nu online is of live. Ik ben me veel meer als daar voor bewust hoe fijn het is dat ik boodschappen kan gaan doen en maar karretje vol kan lade. Ook geniet ik nog meer als eerst van mijn fijne huis. Ik heb thuis meer rust en ben er meer. Dus kan ook meer genieten. Ik luister veel meer muziek als voorheen en heb veel nieuwe muziek ontdekt. Gesprekken die ik heb met mensen zijn intenser. Ik geniet nog meer als voorheen van het feit dat ik mag en kan werken. Van het contact met clienten en van hetgeen je voor de mensen kan betekenen. Ook ben ik me heel erg bewust van het feit dat mijn ouders er nog zijn en we veel tijd met elkaar kunnen doorbrengen. Dit van wegen een veel rustigere agenda dan voorheen. Het tempo van het leven is behoorlijk omlaaggegaan en ik vaar daar best wel wel bij.

Natuurlijk is echt niet alles super positief maar er is toch nog veel om van te kunnen en mogen genieten en dat doe ik dan ook zo optimaal mogelijk.

Zo wil ik de komende weken eens zelf samen met mam krentenbollen gaan bakken en bruinbrood. Dingen waar je nu de tijd voor hebt. Dat geeft een fijn gevoel en is nog lekker ook. Kort om het is niet alleen maar kommer en kwel en daarvan is het best goed dat we daar zo af en toe eens bij stil staan. Nu kan ik dat makkelijk zeggen en ik ga uit van mijn situatie. Mocht je het toch om welke reden dan ook zwaar hebben in deze tijd vraag tijdig om hetgeen je nodig hebt. Een luisterend oor of soms misschien echte hulp op wat voorn gebeid dan ook. We doen dit met elkaar en niemand staat er echt alleen voor. Echter, laten we wel proberen ons met elkaar aan die dingen te houden die nu eenmaal even moeten. Denk niet van ik ben ik en doe wat ik wil. Dat is nu echt even niet de juiste houding.

Geniet van alle mooie dingen die op je pad komen en maak er het beste van.

In liefde jullie Ralf.

Column Ralf Habets. Overal tegen aan schoppen.

Lieve lezers, Toch weer een column die iets heeft met het Corona virus. Ben je daar klaar mee kan je mijn column over een lepel lezen. Daarom heb ik er twee geschreven vandaag. In deze column moet mij echt iets van het hard. Ik verbaas mij de laatste tijd dat niet alleen maar de gebruikelijke roeptoeters op de sociale media spuien over de overheid en het Corona virus maar dat ook steeds meer in mijn optiek hoog opgeleiden mensen met studies in de psychologie dit doen. Er wordt maar van alles en nog wat gedeeld. Van de werking of het niet werken van mondkapjes tot 5G netwerken en het ons laten inspuiten van een iets, met weet ik wat voorn doel. Nu heeft niemand in deze tij de wijsheid in pacht. Ook onze overheid niet. Dat is duidelijk te zien aan het soms iet wat moeilijk te volgen beleid. Echter wat bereiken we er toch mee om alles in twijfel te trekken. Los van of iets klopt of niet klopt. Wat winnen we er mee om overal tegen aan te schoppen. We staan inmiddels in de top drie van de lande die het het meest slecht doen op Corona gebied in Europa. Dat doet niet de overheid. Dat doen wij, wij met zijn allen. We willen geen leiding accepteren en geen beperkingen. Nogmaals, ook ik ben het lang niet altijd eens met de genomen besluiten waar dan ook. Toch probeer ik me hierin wel diplomatiek uit te drukken in mijn columns. We moeten met elkaar een kant op en soms blijkt dit niet de goede kant te zijn. Dan moet je weer iets bijstellen. Soms blijkt dat we echt een foute keuze maken. Dan moeten we op die keuze terugkomen. Echter, is dat niet menselijk? Zijn degene die de posten bij de overheid bemensen geen mensen. Mogen die niet ook zoekende zijn? In mijn optiek is een goede leider iemand die op zijn fouten durft terug de komen en ze toegeeft. Dat is wel van belang. Laten we echter niet uitvlakken dat leiding wel nodig is. Met zeventienmiljoen mensen ons land leiden gaat niet. Kijk naar een kudden paarden. Ook hier is een leider. Dat is van belang voor de veiligheid en het welzijn van de kudden. Mensen wijken op dit gebied niet ver af van paarden. Dus, laten we met recht op onze mening en de vrijheid van meningsuiting in ons achterhoofd proberen niet overal tegen aan te schoppen. Soms moet je misschien eens denken, (kan ik het veranderen? Kan ik het beter?)

We krijgen alleen het Corona virus onder controle samen met elkaar. We zullen allemaal moeten inleveren om hieruit te komen.

IK wens jullie en mij zelf kracht en wijsheid toe in deze tijd.

Fijn weekend en in liefde jullie Ralf.

Column Ralf Habets. Een lepel.

Een lepel is een ding daar kun je pap mee roeren. Zo begon in mijn kindertijd de tekenfilm met de avonturen van vrouwtje theelepel. Het kleine vrouwtje met de gouden theelepel. Een theelepel die kon toveren. Nu heb ik geen toverende theelepels in mijn lepelvaasje zitten thuis. Echter de lepel is voor mij meer dan een ding om mijn koffie mee te roeren. Een lepel heeft voor mij als blinden nog vele andere toepassingen. Zo gebruik ik een lepel om strooikaas op een gerecht te doen. Ik haal de strooikaas uit de strooibus en doe alles in een luchtdicht bakje met deksel. Als ik ergens strooikaas op wil doen pak ik een lepel en bepaal op deze manier hoeveel kaas ik wil gebruiken. Dat zou me met een strooibus nooit niet lukken.

Zo gebruik ik een lepel ook als mes. Daar waar de meeste mensen jam met een mes uit de pot halen en op hun brood smeren doe ik dit met een lepel. Het is punt 1 minder geknoei en punt 2 breng je in een keer meer jam naar je sneetje brood. Vervolgens verdeel je de jam heel gemakkelijk met de bolle kant van de lepel over je snee brood.

Een meer algemeen gebruikte toepassing van de lepel is het afmeten van hoeveelheden. Een beetje zoals ik het met de strooikaas doe.

Ik vind het ook gemakkelijk om iets dat warm is op te pakken tussen twee lepels in. Vaak gemakkelijker dan het gebruiken van een tang. Je kan wat beter sturen met twee lepels vind ik zelf.

Kort om, eigenlijk misschien toch wel een beetje toverkracht die lepel. Als je ziet wat je er allemaal mee kan doen. Meer dan alleen roeren. Dit hoewel dit natuurlijk ook voor mij de meest toegepaste functie van de lepel is. Dus vrouwtje theelepel had wel een punt in haar liedje. Een lepel is een dingen daar kan je pap mee roeren. Hij helpt je ook om de baby mee te voeren. Gewoon heel handig maar je moet je niet vergissen. Je zult wel zien dat er ook rare theelepels zijn!

In liefde jullie Ralf.

Column Ralf Habets. Energie in de huidige tijd.

Column Ralf Habets. Energie in de huidige tijd.

Lieve lezers. De laatste dagen vind ik niet de tijd en nog nauwelijks de energie om iets te schrijven. Het leven en het werken in deze tweede golf van de Corona tijd kost enorme hoeveelheden energie. Dat zal voor iedereen zo zijn maar als je deze tijd als blinden persoon doormaakt is dit dubbel zo zwaar. Jullie weten dat ik niet snel van het klagen ben. Toch maken mij de ontwikkelingen bang en onzeker. In hoever ga ik mijn zo sterk bevochten zelfstandigheid behouden. In hoever heb ik nog vrienden na deze tijd. In hoever ben ik lichamelijk nog gezond en heb ik nog conditie na al deze maanden van thuis zitten en niet of nauwelijks bewegen. Er is gen uitzicht. Geen uitzicht op verandering of verbetering. Iedere dag leef, werk en sta je onder spanning. De druk loopt op en op. Hoe lang houd je die druk als mens vol. In hoever en hoe lang kan ik de kracht op brengen er te zijn voor anderen. Ik merk dat mijn krachten hart afnemen op allerlei gebieden. Mijn hoofd is moe. Mijn lijf ook. Mijn rug doet pijn en mijn nek ook. De trein raast maar door en door en het lijkt wel of de snelheid steeds verder toe neemt. Dit terwijl bij mij de vraag rijst. Razen we niet op onze eigen ondergang toe. Raas ik niet op mijn eigen ondergang toe. In hoever is het van belang je de hele week volop in te zetten daar waar het voor vele niet uit schijnt te maken wat je doet en waarvoor.

Ik heb me altijd geschikt in de beperkingen die het leven mij op legt. Beperkingen die voortkomen uit de beperking die ik heb. Echter lieve mensen. Het leven wordt zo wel heel kleurloos. Het leven bestaat uit werken en gelukkig daarnaast nog een heel klein stukje genieten van lezen, huiselijke gezelligheid en een spaarzaam contact moment met vrienden. Een moment waar ik de energie al niet meer voor kan opbrengen op dit moment. Toch gaan we door. Door omdat we door moeten. Omdat er geen andere optie is dan doorgaan. Omdat we deze tijden met elkaar moeten doorleven. We gaan ook door. Ik ga ook door. In de hoop dat mij de kracht gegeven wordt door te gaan. Dat ik bestand ben en blijkt te zijn tegen al deze uitdagingen. Dat ik voldoende heb geleerd de keuzes te maken die voor mij goed zijn. Ik hoop dat mij, maar eigenlijk ons allemaal die kracht is gegeven.

Sorry lieve lezers ik moest dit van mij afschrijven om dit moment. Een moment waar op ik gewoon even heel, heel moe ben. Hopelijk ziet de dag van morgen er weer heel anders uit.

In liefde en een rustgevende nacht toegewenst.

Jullie Ralf.

Column Ralf Habets. Corona.

Lieve lezers. Hier dan toch een column over Corona. Ik heb er lang over gedacht of ik wel of niet hier iets over ging schrijven. Dit juist omdat de hele publieke mening hierover toch al zo verhard. Mijn besluit is gevallen en hier dan ook een schrijfsel over Corona. Niet over de polarisatie, niet over of we ons wel of niet aan de regels houden, niet over of dit goed of fout is. Iedereen moet voor zichzelf de afweging maken wat hij of zij doet en wil met de maatregelen rond Corona. Zolang je ook maar berijd bent te leven met de consequenties van je keuzes.

Nee, ik wil het hebben over wat Corona nu met mij doet. Dit is namelijk best veel en soms toch ook weer niet zoveel. Ik kan me bijvoorbeeld heel goed voorstellen hoe moeilijk het is voor vele van jullie om je aan de maatregelen te houden. Thuis zitten valt niet mee namelijk. Ik kan het weten want door mijn visuele beperking is er op uit gaan al altijd moeilijker geweest. Ik moest al altijd alles van tevoren plannen en door mijn bijkomende hoog gevoeligheid was ik de laatste jaren al gewoon drukte te meiden en geen grote feesten te houden. Echter als je al die dingen altijd als vanzelfsprekend hebt ervaren is deze tijd heel zwaar lijkt mij.

Voor mij is er niet zoveel veranderd op dit gebied. Hoewel het nu nog maar na denken is en reizen nu nog ingewikkelder is geworden/ Ik kies er dus voor om dit maar gewoon even niet meer te doen. Ik was al een huismus dus voor mij is het niet zo’n grote straf. Zolang er gesprokenboeken zijn en muziek houd ik het wel uit. Zolang mijn internet werkt en mijn computer komt het wel goed.

Wat vind ik dan wel moeilijk? Nu, de verharding om mij heen. De onvrede, de ongerustheid. De sombere berichten in het nieuws. Heb altijd alle ontwikkelingen gevolgd maar merk dat ik de laatste weken nieuws ontwijk. De constante tegenstellingen, het belang van geld en economie boven menselijke gezondheid. Net of de economie erbovenop komt als er honderdduizenden doden vallen in ons land. De zorg die niet meer door kan gaan!! Een economie draait alleen goed op gezonden mensen.

Toch lijkt het wel of sport en geld verdienen belangrijker zijn dan menselijk welzijn. Let wel, ik heb het bij sport dan niet over een rondje hart lopen of een uurtje paardrijden. Dat draagt namelijk zeker bij aan menselijk welzijn.

Vele mensen met mij maken zich grote zorgen over de maatschappelijke ontwikkelingen maar niemand weet wat we eraan kunnen doen. Ik zou het ook echt niet weten. Wat ik er voor me zelf aan kan doen dat weet ik wel. Ik trek mij terug. Dat is uit meerdere oogpunten nu wel beter. Zo krijg ik zelf geen Corona en bescherm ik mij meteen tegen alle negatieve invloeden van buitenaf. Echter eenzaam is het wel. Dat valt mij ook echt soms zwaar. Toch proberen ik voor mij zelf echt wel de gouden momentjes er tussen uit te pakken en die zijn er gelukkig iedere week nog. Dat gun ik iedereen. Het kunnen kijken naar wat er nog wel is of wat er weer mag en kan zijn nu we meer ruimte krijgen. Als mensen die kleine geluksmomentjes weer kunnen gaan zien wordt het leven weer een stuk kleurijker.

Ik wens iedereen veel gezondheid, geluk en liefde toe in de komende drie maanden. De laatste van 2020. Keer naar binnen en zoek het geluk in je zelf of heel dichtbij.

In liefde jullie Ralf.

Column Ralf Habets. Water.

Water, iets voor ons zo van zelf sprekends. We draaien de kraan open en hup, daar is het. In koude of warme variant. Toch is water veel meer dan puur de basis voor ons kopje thee of koffie. We worden ons door de klimaatverandering ons daar steeds meer bewust van. Het reggend minder en als het reggend is het meteen weer heel veel in een keer. Water kan zowel vriend als vijand zijn. Vriend als we er in zwemmen. Als we onze dorst lessen na een flinke inspanning of dansen in de regen. Vijand als we er te veel tegelijk van op ons dak krijgen maar ook als we er weinig van hebben. Dit zoals nu in onze natuur. Water verbindt ons mensen in heel veel verschillende wijzen met elkaar. Water kan ons redden maar ons ook vernietigen.

Als je je verdiept in verschillende geloven zie je in hoeveel daar van water een rol speelt. In was rituele of bij zegeningen. Bij het begin van het leven bij de doop. Echter ook bij het einde van het leven. Veel mensen willen immers hun as laten uitstrooien op of in het water. Water is een element wat volledig vervlochten is met ons mensen, de dieren en de natuur. We bestaan zelfs voor een heel groot deel uit water. Daarom is het zo jammer dat we de kracht en betekenis van het water zo vaak onderschatten of niet onderkennen. Daarom vandaag deze blik op het water. Want zonder water was er niets. Geen leven en geen mensen. Geen wereld en geen natuur. Misschien goed om eens te overpeinzen als je weer eens een glas water drinkt.

Geniet van het water en geniet van de van zelfsprekendheid waar mee wij toegang hebben tot water. Het kan voor dat je het weet ineens anders zijn. Laat het besef van het belang van water de helende kracht van water je goed doen.

Ik krijg er dorst van en ga maar eens een glaasje water drinken. De kracht van het leven. Geniet van dat leven want elk leven duurt maar even.

In liefde jullie Ralf.

Column Ralf Habets. Afscheid nemen is een nieuw begin.

Lieve lezers. Hoewel het zich buiten nog niet zo laat aanzien loopt de zomer op zijn einde. Daarom vanaf nu weer gewone columns. We nemen dus afscheid van de zomer columns. Afscheid, iets achter je laten wat je dierbaar is of was. Afscheid, iets accepteren wat is zoals het is en wat je niet meer kunt veranderen. Afscheid, we linken het vaak aan een negatief gevoel of aan een negatieve ervaring. Toch kan en is afscheid nemen vaak het begin van iets nieuws. Vele keren heb ik in mijn leven afscheid moeten nemen van plekken, mensen, vrienden, situaties, bazen, werksituaties en zo voort. Als ik iets in de loop der jaren heb mogen leren is dat hoe verdrietig je ook bent. Hoe uitzichtloos een situatie ook lijkt. Afscheid nemen altijd een nieuw begin betekend. Een nieuwe tijd, nieuwe kansen en nieuwe inzichten en paden die je mag en kan bewandelen.

Nu klinkt dat allemaal heel mooi maar is het niet altijd even makkelijk. Er zijn afscheid situaties die mij nog steeds bijzonder zwaar vallen. Toch zie ik ook in deze situaties welke nieuwe inzichten en dus begin mij deze situaties gebracht hebben. In de huidige Corona tijd nemen we van heel veel dingen afscheid. Of we weigeren er afscheid van te nemen met een steeds hoger aantal besmettingen als gevolg. Ook een deze bewogen tijd hoeft afscheid nemen niet het eind van de wereld te betekenen. Als we met zijn alle durven en kunnen loslaten kunnen we wellicht komen tot een mooiere en uiteindelijk betere wereld. Ook in dit geval is afscheid nemen ruimte maken voor een nieuw begin. Dan moeten we echter wel met zijn alle bereid zijn afscheid te nemen van wat was en te omarmen wat is, wat ontstaat en wat er nog steeds is. Laten we met elkaar de kracht opbrengen om in liefde afscheid te nemen en het nieuwe begin omarmen. De wereld en het leven zijn zo mooi. Zie het mooie ook in donkere tijden.

Een fijn en mooi weekend!

In liefde jullie Ralf.

De laatste weken hebben jullie behoudens mijn zomer columns weinig van mij gehoord. Dit heeft alles te maken met hoe ik zelf tegen zaken aan kijk de laatste weken. Ik houd niet zo heel erg van conflicten en laat dit nu net zijn wat ik om mij heen zie de laatste weken. Mensen die met elkaar of met zichzelf in conflict zijn. Nu is dat bijzonder goed te begrijpen in deze tijden. Mensen verliezen zichzelf en de houw vast op vele zaken in de tijd waar in we leven. Toch is het van belang niet in conflict te raken met je zelf. Want van uit conflicten met je zelf raak je in conflicten met andere. Dit roept weerstand in je zelf op tegen alles en iedereen en tegen de wereld. Geloof me want ik kan het weten helaas. Ik ben ook in conflict geweest met me zelf. Al ligt dit voor mij in het verleden.

 

Heb compassie met je zelf en vind compassie met andere. Dat is waar het om draait. Pak gevoelsmatig dat stukje wat je nodig hebt of aan kunt en laat de rest buiten je veilige zone.

Ik doe dit ook. Ik vermeit veel wat ik vroeger niet uit de weg ging. Heftige reacties van mensen op sociale media, in mijn omgeving of op het werk kan ik op dit moment niet goed aan. Dus trek ik me wat meer terug. Ik reageer namelijk nogal snel gevoelig en op mijn werk heb ik al genoeg moeite dit onder de wenselijke controle te houden. Thuis of in mijn eigen omgeving kan ik het niet en wil ik het ook niet.

Hoe wel ik niet klaag en ook niet mag klagen van mij zelf heeft Corona ook op mij meer invloed gehad dan ik graag zou willen of toe geef/gaf voor me zelf. Nu is het echter aan de tijd om even iets meer voor mij zelf te kiezen en er even iets minder te zijn voor andere. Niet omdat ik het niet wil maar omdat ik het gewoon even niet kan. Ik heb geleerd van me zelf te houden en ben dat weer even een beetje vergeten door Corona. Dus horen jullie wat minder dan gaat het mij toch goed. Goed omdat ik van uit bewust zijn kies, kies voor mij zelf.

 

Dit wilde ik toch graag met eenieder delen. Wellicht kan iemand er iets mee voor zichzelf.

 

In liefde jullie Ralf.

Zomer column Ralf Habets. De gele sprekende geldmaat.

Lieve lezers. Dit is alweer de laatste column in de reeks zomer columns. Komende week duiken wij de metrologische herfst in en ik mijn vakantie. Na mijn vakantie ga ik weer verder met de reguliere columns.

 

Deze week een bijzonder iets namelijk een sprekende pinautomaat. Nee, ik heb niet te veel gedronken en ook geen zonnesteek opgelopen in de laatste hittengolf. Ze zijn er echt. Pinautomaten die kunnen praten. De nieuwe opvallende gele geldmaat kan het. De landelijke nieuwe geldautomaat die men de naam geldmaat heeft gegeven is uitgerust met spraak. Tenminste 2000 stuks zijn dat. Zo’n bijzondere geldmaat is ook neergezet bij mijn vaste supermarkt. Nu weten de meeste mensen dat ik nogal nieuwsgierig ben aangelegd en ook van uit mijn werk graag goed op de hoogte ben. Ik had van de week overigens ook gewoon geld nodig dus toog ik woensdag middag gewapend met een hoofdtelefoontje in mijn jas zak naar de plaatselijke grootgrutter. Mijn moeder (die altijd mee gaat boodschappen doen,) had ik deze keer ook bij me om te bezien of de eerdergenoemde pinautomaat mij wel netjes en vooral juist te woord zou staan.

Nu, de geldmaat valt in ieder geval op door zijn gele kleur. Iets waar ik natuurlijk niet zoveel aan heb maar ik wist waar zijn voorganger gestaan had. Aangekomen bij de geldmaat had ik al snel een insteekopening gevonden voor een hoofdtelefoon plugje. Dus hoofdtelefoon in mijn oor en plug in de hier voor bedoelde opening.

Onmiddellijk begon er een duidelijke mannen stem tegen mij te babbelen. Alleen wel wat een de zachte kant. Rechts naast de insteekopening vind je een volumeknopje. Dit moet je wel even gezegd worden want anders zou ik dit knopje gemist hebben. Nu de beste meneer op een wat hoger volume in mijn oor sprak volgde er een uitleg over hoe de geldmaat te gebruiken. Nu pin ik al jaren zelf mijn eigen geld. Maar toch leuk dit nog eens te horen. Er worden in deze uitleg ook allerlei opties besproken voor slechtzienden die ik voor nu even minder goed beluisterd heb. Voor blinden echter is het wel van belang dat je de werkwijzen en het uiterlijk van een geldautomaat kent. Het werd tijd om mijn bankpas in de geldmaat te stoppen. Als je dit doet krijg je de vraag of je geld wil opnemen of je saldo wil horen. Nu, ik wilde geld opnemen en dit was optie 1. Die activeer je dus door het cijfer 1 te kiezen en de OK toets. Dit is de toets met het voelbare rondje. Vervolgens mag of moet ik zeggen moet je je pincode intoetsen. Dit weer gevolgd door een druk op de OK toets. Dan volgt de bedrag keuze. Dit doe je door met de hand het bedrag in te toetsen gevolgd door weer een OK. Je hebt dan nog de keuze voor een voor mij totaal nutteloos bonnetje. Dit heb ik echter nu wel genomen omdat ik eens wilde weten hoe dit zou gaan. Nu de verschillende keuzes krijgen een nummer dus. Kies 1 voor ja en 2 voor nee.

Het eindresultaat mocht er zijn. Een stapel Euro’s en een nutteloze bon. Echter zonder aanwijzing van mijn moeder een volle portemonnee.

Ik heb veel alleen geld opgenomen maar de laatste jaren was mijn moeder er meestal bij en die kijkt dan mee. Ik pin dan uit mijn hoofd en zonder zicht en ken de handelingen uit mijn hoofd. Nu echter wist ik echt wat ik deed en wanneer ik dit kon en moest doen.

Ik vind deze extra mogelijkheid van de nieuwe geldmaat dus wel een toevoeging.

 

Deze ervaring wilde ik in mijn laatste zomer column graag met jullie delen.

Ik hoop dat jullie de zomer columns leuk gevonden hebben en na mijn vakantie neem ik jullie weer mee in mijn reguliere columns.

Voor nu wens ik jullie een goede tijd en tot na mijn vakantie.

 

Blijf gezond!

 

In liefde jullie Ralf.