Zomer column Ralf Habets. Hitte.

Lieve lezers, Het zal jullie niet ontgaan zijn denk ik? Het is heet! Snikheet wel te verstaan. We hebben te maken met een hittegolf en dan meteen ook een flinke jongen. Zomer is best wel leuk maar dit is een beetje te veel van het goede vind ik zelf. Ik kan persoonlijk echt heel slecht tegen dit soort weer. Ik word er heel duf en ongemotiveerd van. Nu is het ook nog eens ’s nachts heel erg warm waardoor slapen ook niet echt mee valt. Tot de afgelopen nacht ging het goed maar afgelopen nacht heb ik niet super goed geslapen. Vooral erg onrustig. Hoe houd je het onder deze extremen omstandigheden in Gods naam nog koel in huis en in je hoofd. Je leest daar op internet allerlei tips voor maar sommige dingen zijn ook tegenstrijdig.

Wat ik het meest jammer vind van dit soort weer is dat je er eigenlijk niets mee kunt. Het is zo heet dat alles te veel is en dat je buiten je werk eigenlijk niets kunt doen. Het zijn dus allemaal verloren dagen vind ik. Daar waar ik normaal van alles poog te ondernemen en te regelen privé is het nu maar steeds alles uitstellen en daar houd ik niet zo van. Toch is veel van de dingen die je zou kunnen doen gewoon niet verstandig in dit hete weer. Gewapend met een kan water trek ik dus ten strijde deze week tegen de hitte. Veel slapen als het werk me dit toestaat en proberen op de iets koelere momenten wat te doen. We moeten er toch doorheen en het gaat nog zeker deze hele week duren. Ik wens iedereen er het beste mee en zou willen zeggen houd het hoofd vooral koel.

 

In liefde jullie Ralf.

Zomer column Ralf Habets. Gebruik maken van.

Lieve lezers. Deze week iets waar we misschien allemaal weleens tegen aan lopen. Namelijk het gevoel dat we gebruikt worden of dat er gebruik van ons wordt gemaakt. Nu is er niets mis mee als mensen, vrienden en bekenden ons weten te vinden als we iets voor die persoon kunnen betekenen. We zijn immers op deze wereld om elkaar te helpen niet waar? Het wordt echter anders als je merkt dat een en ander een richtings verkeer aan het worden is. Laat dit nu net zijn wat ik de laatste weken wel veel ervaar. Mensen weten mij goed te vinden voor allerlei vragen en zaken waar bij ik die mensen blijkbaar kan helpen. Echter als ik iets vraag is een appje als reactie nog te veel gevraagd. Mensen zitten erg in hun eigen bubbel en vinden het naar het schijnt heel normaal van mij te verwachten dat ik per direct overal op reageer. Echter vervolgens is het dan ook heel normaal mij te negeren als ik een vrij eenvoudige vraag stel. Dit terwijl ik zelden tot nooit direct een reactie verwacht. Ik vraag alles namelijk altijd op tijd. Nee, is ook een antwoord overigens.

Als dat een keer gebeurd dan is dat nog niet zo erg en neem ik daar zelf niet zo’n aanstoot aan. Echter als iemand die je flink geholpen hebt in de eerste helft van dit jaar nu als ik iets vraag structureel niet thuis geeft voelt dit niet goed. Het kan aan mij liggen maar iedereen is toch al heel erg in zijn of haar eigen bubbel bezig merk ik. Dat is deels goed te verklaren door de tijden waar we doorheen gaan met elkaar maar ander zijts denk ik dan, ik maak ook tijd en doe me ook de moeite mensen te helpen daar waar ik kan. Dan mag je dit toch ook van andere verwachten lijkt me toch?

Blijft dit uit dan merk ik aan me zelf dat ik bovenstaande toch op me zelf ga betrekken. Blijkbaar ben ik vooral goed als informatiebron en om zaken van en voor mensen te mogen regelen. Als ik iets moet of ergens tegen aan loop zijn er maar weinig mensen waar ik op kan en mag terugvallen en dit is soms behoorlijk teleurstellend helaas.

Gelukkig red ik me zelf heel goed en heb ik de kennis en kunde me uit veel situaties zelf te redden. Wel houdt me bovenstaande nu al een paar dagen bezig en daarom schrijf ik het toch van mij af. Men zegt weleens dat hetgeen je geeft je ook terug mag verwachten dus vraag denk ik niet te veel.

 

Ik blijf overigens gewoon helpen daar waar ik kan want zo ben ik nu eenmaal. Toch schuiven mensen wel soms wat naar beneden op mijn lijstje van met voorrang reageren omdat ik wel kijk naar wie er voor mij is en wie alleen of hoofdzakelijk voor zichzelf. Daar is toch niets mis mee denk ik zo.

 

Dit gezegd hebbende wens ik jullie veel succes bij de naderende hittegolf. Ja wel, hij komt er dan toch aan. Hier in het zuiden maar liefst 10 dagen. Houd het hoofd koel en de rest bi voorkeur ook!

 

In liefde jullie Ralf.

 

P.S. Heb een beetje aandacht voor elkaar.

Zomer column Ralf Habets. Wisselvallig.

Lieve lezers, We hebben dit jaar te maken met een wisselvallige zomer. De temperatuur is bijna net zo wisselvallig als de veiligheids kleuren van onze favoriete vakantiebestemmingen. Daar waar vorig jaar heel Nederland letterlijk bakte onder een temperatuur van ruim 40 graden is het zomerweer gelukkig nu een stuk gematigder. Toch zag ik dat het de komende dagen warmer word met uitschieters naar 33 graden. Ruimschoots warm genoeg. Ik zelf heb het niet zo op die hele hete dagen. Ik kan er gewoon niet zo heel goed tegen. Rond 25 graden vind ik het warm genoeg. Dan kan je ook nog iets ondernemen. Daar heb ik bij 33 graden niet meer zo’n zin in. Wat mij persoonlijk betreft vind ik de zomer van 2020 dus een prima zomer. Aangenaam om nog te werken en aangenaam in de vrije weekenden. Tja, komend weekend dan niet dus dan houd ik me maar rustig. Misschien ergens maar wat ijsjes vandaan halen. Waterijs heb ik altijd wel in huis tijdens de zomer maar misschien ook maar een lekker hoorntje of zo. Omdat ik bezoek krijg van een vriend van mij hoef ik gelukkig ook komend weekend niet al te veel. Het wordt een combinatie van lekker kletsen, iets drinken en luisteren naar goede muziek. Al met al denk ik dat ik me wel red met de hitte.

Wat vinden jullie nu een nog een aangename zomertemperatuur? Daar ben ik weleens benieuwd na. Wat doen jullie als het zo extreem heet is? Ik persoonlijk lees dan graag een boek en eet bij voorkeur geen warm maar iets kouds.

 

De zomer van 2020, als ik er een weer kenner na vraag hoor ik een echter Nederlandse zomer. Daar moeten we dan maar op vertrouwen. Wat mij betreft echt prima zo. Juli loopt ten einde en augustus dient zich aan. Een echte zomermaand. Voor we het weten is het september en zitten we al weer in de laatste maanden van dit nu al meest vreemde jaar ooit. 2020 zullen we ons nog heel lang blijven herinneren denk ik. Echter nu eerst, zomer. Vandaar deze zomer column.

 

Geniet van het mooie weer!

 

In liefde jullie Ralf.

Column Ralf Habets. Corona.

Lieve lezers. Een extra Corona column vandaag. Ík schrijf er de laatste tijd weinig over en dat heeft alles te maken met de scherpen meningen en tegenstellingen op de sociale media. Ik houd niet zo van die polarisering en negatieve meningen wil niet terecht komen in tegenstellingen en boze reacties. Iedereen heeft het recht zijn of haar mening te uiten en als je het er niet mee eens bent lees je niet verder toch.

De laatste dagen is Corona weer volop terug van heel even wat minder aanwezig te zijn geweest overal. Het lijkt er toch wel op of we met zijn alle zoiets hebben van (nu, het is weer rustig dus gaan met die banaan.) Iedereen moet doen wat hij wil maar ook wij lopen over een week of twee de hele dag met een mondneusmasker voor buiten. Niet lekker als het 30 graden is. We kiezen er blijkbaar toch voor want 1.5 meter afstand houden kunnen we niet of niet meer. Ik vind dat ook niet leuk die afstand maar jullie of veel van jullie kunnen elkaar dan tenminste nog zien en aankijken. Denk je eens in hoe het missen van fysiek contact is voor mij in mijn donkere wereld. Toch houd ik me aan de maatregelen. Als eerste omdat ik een verantwoordelijkheid heb naar mij zelf, mijn ouders en mijn werk. Maar ook omdat ik nog graag even fijn wil leven en nog geen zin heb ertussen uit te piepen.

Het is echter niet gemakkelijk om in deze tijden sociale contacten te hebben of ze te onderhouden. Reizen is moeilijker geworden even als zelfstandig dingen doen. Overal moet je dingen anders doen en alles staat aangeplakt of opgeschreven en die aanwijzingen gaan langs mij heen. Zonder de hulp van mijn ouders zou ik nergens meer zijn in deze tijd. Toch geniet ik van de positieve dingen die er ook zijn. Veel tijd om te lezen. Het feit dat ik fijn en mooi woon. Dat ik nog kan en mag werken. Dat ik gezond ben. Misschien is dat nog wel de belangrijkste. Ik gun iedereen dat we wat meer kijken naar het moois om ons heen. Is het jullie bijvoorbeeld al opgevallen dat de natuur ondanks dat wij haar massaal misbruiken ons geen 40 graden bezorgt deze zomer. Dit zodat wij nog een beetje aangenaam thuis kunnen werken. Zodat wij vakantie kunnen vieren in eigen land. De natuur en de aarden houden rekening met ons. Misschien moeten wij dat meer met de aarden gaan doen. Als we eens meer keken naar het mooie in het leven en niet alleen maar de focus zouden leggen op wat er allemaal niet kan door de Corona maatregelen werd het leven misschien ietsje positiever voor eenieder.

Het is voor mij jammer om te zien dat er zoveel geklaagd wordt. Klagen mag maar vooral als jij zelf of iemand in jouw omgeving Corona krijgt. Of een andere vervelende ziekte waar je last van hebt. Maar zeg nu zelf klagen omdat je niet kunt feesten?? Maak van je leven een feest zou ik je willen meegeven.

Wat ik moeilijk vind is het soms eenzame gevoel. Het gemis van fysiek contact met mens en dier. Ik mis mijn paarden vriendjes. Alleen in het leven staan en alleen door het leven gaan is in deze tijd extra alleen. Ook hierin echter, mijn ouders zijn er nog en ik heb vrienden om mij heen. Al is dit veel al op afstand ze zijn er wel.

Laten we toch met elkaar in deze moeilijke tijd minder klagen, minder protesteren en minder overal tegen aan schoppen. Laten we het meer samen gaan doen. Dan komen we er wel.

 

Ik moest dit even kwijt.

 

In liefde jullie Ralf en blijf gezond.

Zomer column Ralf Habets. Zomerse gerechten.

Lieve lezers, Hier alweer een zomer column met deze week een smakelijk tintje. Wat eten we vandaag? Een vraag die vele van ons zichzelf dagelijks stellen. Hoe meer monden er gevoed moeten worden hoe moeilijker de vraag juist te beantwoorden. Zeker in de zomer is eten nog weleens een uitdaging. Bij bijzonder warm weer vergaat mij als vrijgezel de zin in eten en daar mee ook in eten klaar maken. Toch is het van belang om gezond en gevarieerd te blijven eten ook in de zomer. Yoghurt en fruit doen het zomers bij mij wel goed. Verder alles wat maar in de buurt komt van rauwkost en brood gaat er ook altijd wel in. Veel mensen houden van BBQen. Zelf kan ik het niet meer maar mijn vader vind het leuk om te doen. Echter al snel heb ik het wel gezien met al dat gegrilde vlees. BBQen is lekker maar echt niet te vaak. Dat vind ik overigens ook van buiten de deur eten. Iets wat ik sinds Corona toch al niet meer zo gezellig vindt. Al dat vlees en die friet staat me snel tegen. Ik houd nu eenmaal erg van afwisseling.

Deze zomer hebben we tot op heden nog niet zo’n super hete dagen en daarom doen dingen als gehakt met rodekool het ook nog prima. Dit staat hier vandaag op het menu. Verder nasi en pastagerechten doen het bij mij ook altijd goed. Deze laatste dan weer niet te veel want je wordt er zo dik van.

De zomer, een jaargetijde welk uitdagingen met zich mee brengt. Ik geloof dat ik toch meer van de winter kost ben. Toch probeer ik er wel in de zomer ook gezond eten en koken op na te houden en dit jaar lukt dit tot op heden goed. Wat vindt jullie nu lekker om te eten in de zomer? Daar ben ik weleens benieuwt naar? Morgen ga ik weer naar de winkel en moet ik me weer iets in laten vallen voor de komende dagen. Zaterdag ga ik op bezoek en word er voor mij gekookt. Ook eens lekker moet ik zeggen. Zelf vind ik koken voor andere ook altijd veel meer inspiratie geven dan voor mij zelf alleen. Toch eet ik wel iedere dag iets voedzaams en als ik het echt niet meer weet is er altijd nog de diepvries pizza. Ook af en toe erg lekker.

 

Eet smakelijk vanavond en laat eens weten wat jullie graag eten in de zomer.

 

In liefde jullie Ralf.

Zomer column Ralf Habets. Boodschappen doen in Corona tijd.

Lieve lezers, Alweer de derde zomer column en deze week boodschappen doen in Corona tijd. Als je niet kunt zien en er komt zoiets als Corona op je pad verandert er van alles. Net als voor iedereen eigenlijk. Toch verandert er nog wat meer als je net als ik niet kan zien. In het begin kon ik helemaal niet meer samen met mijn moeder naar de winkel. Dit omdat het maar een persoon per karretje was dat was toegestaan en je wilt mij echt niet in je winkel hebben met een eigen karretje. Het geeft een grote rommel want ik rijt alles tegen de vlakte. Na een paar weken zag men het licht en kwam men met de uitzondering voor blinden en slechtzienden. Ik mag nu samen met mijn moeder met een karretje de winkel in. Zo doen we het eigenlijk al vele jaren. Ik achter het karretje en mijn moeder er schuin voor. Zij stuurt en ik zorg voor de nodig aandrijving. Sinds dit weer kan ga ik weer lekker op woensdag samen met mijn moeder mijn wekelijkse boodschapjes doen. Ik houd van boodschappen doen en ook van lekker eten trouwens. Dus vindt het heerlijk zelf uit te zoeken wat ik wil koken en eten. Ook houd ik van het me laten voorlichten over nieuwe producten en mogelijkheden. Zo houd ik mijn voedsel kennis op pijl.

Ben wel een beetje klaar met die gore hand gel. Dat spul is er in ik weet niet hoeveel soorten van fris en alcoholhoudend tot dik en vies ruikend. Maar goed, alles beter dan Corona. Ik wil alleen Corona in mijn winkelwagentje in een flesje met kroonkurk.

Hebben we hier in ons kleine landje nog geluk. Ik was laatst in Duitsland en daar moet je dus een mondkapje op in de winkel. Nou dan mis je als blinden dus wel heel mooi je neus. Ik had echt geen idee of ik nu bij de groenten liep of bij de slager. Alleen het wasmiddel, tja dat komt overal door heen. Je merkt met zo’n mondkapje dus pas echt hoe erg je het verlies van zicht compenseert met je andere zintuigen. Gelukkig hoef ik hier in de winkel geen mondkapje op en geniet ik er weer van dat ik weer lekker gezellig zelf samen met mijn moeder de boodschapjes kan binnen halen. Superfijn dat deze mogelijkheid en uitzondering er is in ons land. Natuurlijk wel van belang dat ik me zelf kenbaar maak als persoon met een visuele beperking. Want men ziet het gelukkig niet aan mijn neus.

 

Voor nu wens ik jullie een fijne week/weekend toe en blijf gezond.

 

In liefde jullie Ralf.

Zomer column Ralf Habets. Zomer leegte.

Lieve lezers, Hier alweer het tweede deel van de zomer columns. Vandaag over de zomer leegte die ik ieder jaar in mijn lijf weer ervaar. Ieder jaar weer als iedereen er op uit trekt in ons land. Iedereen neemt afscheid van werk en vrienden en trekt de wereld in. Ieder jaar behalve dit jaar dan. De tijd is nu aangebroken dat de schoolvakanties beginnen en collega’s en vrienden afscheid nemen van werk en hun dagelijkse bezigheden. Mensen gaan veel al niet weg en vieren vakantie in eigen land en in eigen huis, maar Toch hoor ik ook van mensen die er voorzichtig op uit trekken en iets verder Europa in trekken. Verre reizen echter hoor ik dit jaar toch niet echt om mij heen. Tot op heden hebben we wat weer betreft een normale Hollandse zomer heb ik me laten vertellen. Ik persoonlijk vind het prima dat het niet zo bloed heet is als de afgelopen jaren. Maar, wat niet is kan nog komen. We staan immers pas aan het begin van de zomer van 2020.

Hoewel mensen niet zover weggaan dit jaar bekruipt mij toch alweer het gevoel van zomer leegte. Het gevoel van een schip wat van iedere ziel verlaten wordt. Kantoren zijn leeg, (nog wat leger als in Corona tijd.) Projecten komen tot stilstand en vergaderingen vallen letterlijk stil. Voor vele is de zomer een tijd van bezinning. Een tijd van denken en overdenken. Eigen precies datgene wat ik in de winter doe. De zomer is voor mij altijd een beetje een tijd waar in ik nooit zo goed weet wat ik met me zelf moet. Daar waar de winter zich bij mij kenmerkt door gezelligheid en sfeer vind ik de zomer een periode van stilte. Ik ben heel benieuwd of dit gevoel dit jaar anders gaat zijn. Dat vind ik wel een leuk iets om te gaan ontdekken bij mij zelf.

 

Maken jullie je nu geen zorgen het is ook echt niet zo dat ik de hele zomer met mijn ziel onder de arm loop. Ik ben nu een maal meer een winter mens. Ik houd niet zo van die warmte, al dat licht en dat uitbundige gedoe. Voor mij is de zomer daarom bij uitstek de gelegenheid om te werken. Dan heb ik tenminste mijn invulling van de dag en vrij zijn doen we wel in de winter maanden.

Nogmaals het interesseert me heel erg hoe deze zomer die toch getekend zal gaan zijn door Corona gevoelsmatig gaat zijn. Hetzelfde voor mij of toch anders. Ik heb in ieder geval de weekenden al wat leuke dingen gepland staan en door de week werken we daar waar mogelijk wat achterstanden weg. Als het dan ook nog een beetje lekker gematigd zomer weer blijft hoor je mij niet klagen.

 

Volgende week ga ik het met jullie hebben over boodschappen doen in Corona tijd. Dus houdt de pagina’s in de gaten.

 

Voor nu wens ik jullie een fijn weekend.

 

In liefde jullie Ralf.

 

Zomer column Ralf Habets. Terug van vakantie.

Lieve lezers, Ik ben weer terug van vakantie en heb weer zin om te gaan schrijven. In mijn vakantie heb ik besloten tot mijn vakantie in september een serie zomer columns te gaan maken. Hiervan lezen jullie nu dus de eerste.

 

Een weekje vakantie net over de grens. Dat was waar ik hart aan toe was en wat ik dus ook vorige week even gedaan heb. Na al die bijzondere maanden van spanning en soms ook hart werken was ik echt even toe aan weg van huis. We hebben er wel een Corona veilige vakantie van gemaakt. Gewoon goede boeken, wandelen, lekker eten en getooid met mondkapje soms even winkelen. Functioneel winkelen zullen we maar zeggen. Je gaat namelijk echt niet voor je plezier een paar uur met zo’n mondkapje rondlopen. Alles mag in zo’n winkel jeuken behalve je neus en wat jeukt er steeds? Juist, je neus! Ik heb verder mogen ervaren hoef veel ik mijn neus gebruik bij de oriëntatie in een supermarkt. Veel en vaak dus. Door zo’n mondkapje ruik je niets en dan weet je dus niet of je bij de verse broodjes staat of bij de slager. Je loopt op dit moment als persoon die blind is figuurlijk toch al tegen van alles aan. Hier kom ik de komende weken nog nader op terug. Wel houd ik het positief want iedereen doet zo zijn best om rekening met mij en mijn mede blinden en slechtzienden te houden. Het is natuurlijk wel een manier van hoe je ernaar wilt kijken.

 

Wat ik vooral gedaan heb de afgelopen week was genieten in de natuur en dat heeft me heel veel goed gedaan. Voor ons huisje stonden er twee paarden in de wei. Voor wie mij een beetje kent weet dat ik dus super genoten heb. Ik kan er weer even tegen. Bij thuiskomst kon ik ook meteen volop aan de slag. Ik heb geweldig leuk werk maar het is soms wel holle of stilstaan bij ons op kantoor. Dat kantoor daar ben ik deze week voor het eerst weer een paar dagen meer en dat is wel even lekker starten moet ik zeggen. Het gevoel van ’s morgens de deur uit gaan en ’s avonds weer thuiskomen. Je bent het zo gewent en het voelt zo vertrouwt. Wij mensen en ik zeker zijn gewoontedieren. Ik hecht aan structuur en heb dus de laatste maanden wel veel mogen leren. Loslaten is voor mij het devies.

 

Met deze week meegeteld mogen we er nu weer 8 weken tegen aan. Als iedereen weer een beetje terugkomt ga ik lekker nog een weekje ervantussen en tot het zover is dus iedere week een zomer column van mijn hand.

Voor nu wens ik jullie een mooie tweede helft van de week en vast een fijn weekend. Het weer wordt iets beter want het was vandaag maar nat buiten. Toch is de koelkast weer goed gevuld en kunnen we er op dat gebied ook weer tegen.

 

Tot gauw.

 

In liefde jullie Ralf.

Column Ralf Habets. Weer een beetje rust in mij zelf.

Lieve lezers. Het heeft even geduurd voor dat ik weer zover was om een nieuwe column te schrijven. Dit terwijl ik het nog steeds best druk heb is het mij wel gelukt de rust in mij zelf terug te vinden en heb ik dus vorige week ook beter voor mij zelf gezorgd. Verder draagt het langzaam weer wat normaliseren van het leven ook wel bij aan wat rust. Zo was het heel fijn van het weekend er even uit te zijn en mijn vrienden weer te zien na bijna een half jaar.

Het blijft voor mij toch goed opletten dat ik goed voor mij zelf blijf zorgen. Als ik de grenzen voor me zelf op zoek dan duwen die grenzen heel hart terug en dan trek ik me zelf dus energie matig totaal leeg.

Deze nieuwe week geeft ook weer de uitdaging mijn grenzen goed te bewaken. Het is druk en er wordt van alles en nog wat gevraagd en de druk ligt best hoog. Van belang is het op, en onder werk tijd goed voor mij zelf te zorgen en privé vooral mijn rust te pakken. Toch houden mij privé dingen ook bezig. Zo heb ik sinds lange tijd me zelf weer eens kwetsbaar opgesteld. Door alles wat er in het verleden is gebeurd ben ik daar best voorzichtig mee geworden en daagde deze week mij toch uit mijn gevoel weer eens open en eerlijk te delen. Nu weet ik inmiddels wel bij wie ik dit kan doen en hoop ik dat mijn gevoel het bij het rechte eind heeft. Ik ga hiervan uit. Eerlijkheid is voor mij heel erg belangrijk. Ben dat een keer niet geweest naar mij zelf en naar iemand anders en dat heeft me heel, heel veel gekost. Toch is delen wat heel dichtbij je hart ligt altijd een dingetje gebleven omdat je iemand een werktuig in handen geeft waarmee iemand je pijn of verdriet kan doen of je zelfs flink kan beschadigen. Nu speelt dit in de situatie van nu niet een rol en ben ik hier ook nu niet bang voor. Toch roept het wel dingen uit het verleden bij mij op. Hier stond ik toch wel even van te kijken. Zo zie je maar weer dat je nooit uitgeleerd raakt in het leven. Zelfs niet bij het leren kennen van je zelf. Wel ben ik blij dat mijn gevoel en het eerlijk delen er van weer er kunnen en mogen zijn. Heb ik toch weer iets moois bereikt na een moeilijke tijd. Eens kijken hoe ik dit voor mij zelf nader kan uitwerken in de toekomst.

Nu ik het toch over de toekomst heb. De wereld normaliseert zich weer en dat betekent ook dat we er weer voorzichtig op uit mogen. Ik ga dus voorzichtig ook even ertussen uit en trek me dus even terug om vakantie te houden. Dat houdt in dat het de komende weken even wat rustiger zal zijn op het gebied van columns. Dit om straks weer vol energie mooie stukken te kunnen en mogen schrijven.

 

Blijf gezond en pas op je zelf en elkaar.

 

In liefde jullie Ralf.

Even pauze.

Even pauze.

Lieve lezers. Heb en houd deze week en volgende week even column pauze. Ik ben geestelijk behoorlijk moe en ook wel een beetje uit balans. Vandaar dat ik besloten heb me even niet de druk op te leggen iets te schrijven. Dat werkt overigens toch niet bij mij. Jullie zullen dus de columns even moeten missen. Heb even wat ruimte voor me zelf nodig en dat in best drukke tijden.

 

Ik wens jullie echter wel via deze weg een heel fijn en mooi weekend toe.

 

In liefde jullie Ralf.